017. Stoję na dwóch nogach

Trzymam się słabo,

Ale to smak gorzkiej prawdy


Chciałem tylko napisać, że żyję. Mieszam się w swoim życiu niczym truskawki w bitej śmietanie. Szkoda, że nie jest tak słodko. Chce to naprawić. Napraw mnie. Nie popieram swoich decyzji. Ciągle żałuje. Głupi nigdy się nie nauczy, co nie? Może kiedyś nadejdzie taka pora. 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s