016. Nie ma tu serca

Brakuje mi sposobu w jaki kiedyś rozmawialismy. Teraz tylko szukasz moich błędów. Czy mogę zrobić coś aby Twoja dusza była z powrotem kochana a nie przepełniona sztucznym uczuciem? Zaczynam szukać, może bardziej myśleć o szczęściu z kimś innym. Wiecie jak to boli? Kiedy będąc związanym sercem, upadasz, upadasz tak nisko że chciałbyś aby ktokolwiek Cie docenił? Psuje się kochanie, i masz w tym troche winy. Nie wieszaj tylko na mnie swoich niepowodzeń – to wszystko nie jest moja winą. Żałuję. Żałuje ze nie potrafię konkretnie powiedzieć co mnie boli. Jestem w tej kwestii niepełnosprawny, ale takiego mnie kiedyś akceptowałeś.

Wróć taki, albo zostaw mnie. Poradzę sobie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s