006. Chce, bo mogę

Mów mi, że jestem cudowny, inteligentny i mam to coś
Czy nadal Cie kręcę, bo myślę że jestem wypalony.

Czemu lubię sobie mówić że dobrze nie jest. Czemu moja płytka podświadomość lubi psuć mój stabilny nastrój. Dlaczego MY ludzie – zawsze szukamy problemu?

Nie chce stwarzać niepotrzebnego bólu. Jednak tracę i zyskuję. To koło nie ma końca. Kochanie, straciłem milion twarzy tylko po to żeby Cie odnaleźć. Udało się.
A ja nadal czuje pustkę, mimo ze jesteś taki świetny.

Chce moich przyjaciół, tych którzy okazali się pieprzonymi fejkami. Chce dom wolny od nienawiści i agresji. Mogę chcieć, nie powiesz? Chce też troche władzy i siły. Chce Ciebie w moich ramionach za 10 lat dalej. Nie chce być testowany z każdą moją pomyłką.

Może za dużo chce. Może mogę za dużo i chce więcej.

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “006. Chce, bo mogę

  1. Pingback: Japonia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s